W przebogatej historii Pawłowa po garncarzach to właśnie bednarze zapisali piękny epizod rozwoju rzemiosła bednarskiego. Dlatego od kilku lat prowadzono prace w tym zakresie. Proces realizacji wystawy, który zintensyfikowano na jesieni 2003 r., okazał się bardzo żmudny i trudny. Przez wiele miesięcy zbierano wszelkie dokumenty, fotografie, informacje o bednarzach i bednarstwie pawłowskim. Bardzo często należało dotrzeć do rodzin ,które od wielu już lat mieszkają poza miejscowością. Odnalezione lub przekazane wyroby bednarskie wymagały niejednokrotnie wiele wysiłku i pracy, aby je po konserwacji przygotować na potrzeby ekspozycji. Nie wszystkie wyroby bednarskie udało się ocalić. Niektóre zostały wykonane na potrzeby wystawy według starych, tradycyjnych metod. Niestety, pewnych przedmiotów nie udało się nam pozyskać, ale planujemy stałe wzbogacanie ekspozycji .W Izbie Bednarskiej można obejrzeć wyposażenie typowego warsztatu bednarskiego z początku XX wieku. , jak również wiele wyrobów codziennego użytku domowego naszyc przodków.Wystawa prezentuje wyposażenie warsztatu bednarskiego Mieczysława Zduńczuka i Michała Posturzyńskiego. Bednarze wykonywali przede wszystkim różnego rodzaju i wielkości beczki oraz antały, których przykłady prezentujemy na naszej wystawie. Asortyment bednarski to także szafliki, dzieże, balie, maślniczki , skopki, ćwiercie oraz inne drewniane przedmioty codziennego użytku, bez których trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie dawnego gospodarstwa domowego. Zgromadzone zostały wyroby nieżyjących już bednarzy– Mieczysława Zduńczuka, Wiktora Żołnacza, Michała Poturzyńskiego, Mieczysława Kędzierskiego, Stanisława Chodakowskiego. Obecnie pracujący i żyjący bednarze Jan Poturzyński oraz Marian i Zofia Rzepeccy, właściciele firmy bednarskiej „Pawłowianka” przekazali kolekcję wyrobów na potrzeby izby. Na szczególną uwagę zasługuje bukłak, wykonany przez Mieczysława Zduńczuka zgodnie z XVIII-wiecznym oryginałem znalezionym w okolicach Włodawy oraz „maślniczka z wiatrakiem” wykonana przez Józefa Dudka. Oprócz wyrobów służących w gospodarstwie domowym do codziennego użytku, bednarze realizowali również zamówienia dla zakładów przemysłowych. Zleceniodawcami były przeważnie browary, gorzelnie, winiarnie i przedsiębiorstwa rybne, dla których wykonywano kadzie i kufy o pojemnościach od kilku do kilkunastu tysięcy litrów. W części dokumentacyjnej Izby Bednarstwa Pawłowskiego przedstawiono wykaz znanych bednarzy Pawłowa oraz zachowane fotografie. Prezentujemy także rekonstrukcję wnętrza typowej kuchni i komory z początku XX w. Wyposażenie izby kuchennej rodziny rzemieślnika z Pawłowa było bardzo skromne. Znajdował się tam stół z krzesłami lub taboretami, niewielki kredens lub kufer, łóżko, ławka przy kuchni węglowej oraz przedmioty codziennego użytku. W komorze stały antał, dzieża na ciasto, faska do przechowywania produktów żywnościowych, praska (wyciskarka) do sera, maglownica, a także naczynia gliniane i żeliwne. Pawłowianie nie musieli sprowadzać mebli, naczyń i innych przedmiotów użytkowych, ponieważ wykonywali je miejscowi stolarze, garncarze i bednarze.